تا افق خالیست ره
عادتی کهنه شد این روز شماری
دل من
دل غمگین
دل تنها
دل من
دل دریا,دل بی ساحل من
تا کی ات ماتم و زاری؟
خیز و چشمت باز کن
عادتی کهنه شد این روز شماری
رد پایش آب شد
زندگی آغاز کن
تا کی ات امیدواری؟
نی گریزی نیست, کو لختی شنو
آنکه ما را یار دیرین می نگاشت
زود رفت
سر به روی سینه ای دیگر گذاشت
رفت و ما را...
جا گذاشت.
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد